vrijdag 20 oktober 2017

Normaal? (1)


Barbara:

Mijn vriendin Babette is gelukkig weer normaal.
Ze speelt niet meer voor kuiken, ze scharrelt weer lekker door de tuin met mij.

Babette tussen de andere kippen
Ik merk wel dat zij, na haar "kuiken"-tijd, meer met Pippa en de andere Chabo's optrekt, maar dat vind ik niet erg.
Ik heb inmiddels ook meerdere vriendinnen gemaakt onder de grotere hennen, dus ik ben qua vriendschap niet afhankelijk van mijn mede-serama.
Toen Babette zat te broeden en met haar kuikens apart zat moest ik ook in mijn eentje tussen de andere kippen lopen, dus ik was het al gewend.
Er is wel iets wat mij opvalt nu ik meer met de anderen rondloop hier in de Tok-tuin.
Iedereen legt haar eieren in het
een eitje midden in de tuin
huis, terwijl Babette en ik dat juist niet doen. Wij zijn gewend om onze eitjes buiten te leggen, soms op de stenen en soms in de aarde achterin de tuin.
Waarom dat zo is weet ik niet, het is gewoon zo gegroeid, denk ik. Zo vindt Ma Tok nu en dan zomaar een eitje van ons, zij weet dan niet hoelang het daar al gelegen heeft. Ja, wij verstoppen ze soms een beetje, om het wat interessanter te maken voor haar, maar dan duurt het soms dagen voordat zij ze ziet.
En dan moppert ze een beetje, want het is niet zeker hoe vers het eitje is.
En soms is het ook vies geworden omdat het in de aarde lag en het intussen heeft geregend.

de legnesten, waarin de eitjes gelegd dienen te worden
Ze heeft daar wat op gevonden, zei ze.
Ik was benieuwd wat er nu weer zou gebeuren.
Zouden we niet meer naar buiten mogen?
Zodat we onze eitjes wel binnen zouden móeten leggen?
In het volgende verhaaltje zal ik uit de doeken doen wat de oplossing van Ma Tok inhield.

woensdag 18 oktober 2017

Ma Tok in de slag tegen kriebelbeestjes


Geertrui:

Ma Tok kwam ons "onderstoppen" voor de nacht.
Dat dachten wij tenminste.

al een beetje suffen op de stok
Dus we zaten allemaal nietsvermoedend op onze stokken al een beetje te suffen. Dat veranderde toen ze opeens Desiree van haar plaatsje haalde en op haar schoot nam.
Hiervoor nam Ma Tok plaats op het krukje, dat in ons huis staat. Desiree was niet blij met deze extra aandacht, vooral toen zij begreep wat er stond te gebeuren.
Ma Tok pakte namelijk de spuitbus, die zij eerder op de dag al had klaargezet.
En met die bus begon zij Desiree's kop in te spuiten.
Ze praatte heel rustig en vriendelijk, maar de oude dame
Desiree met haar tonsuurtje
was toch liever op haar stok blijven zitten.
Toen haar hele kuif nat was van het spuitspul zette Ma Tok haar weer terug. Ze zei dat ze hoopte dat die akelige veerluis nou eens op zou hoepelen, zodat Desiree's tonsuurtje weer dicht zou groeien.
Ja, ik had ook al gezien dat ze weer een kale plek midden in haar kuif had.
Het is geen gezicht, maar Desiree klaagde vooral vanwege het gekriebel op haar kop.
Ik kon me dat levendig voorstellen, want ik heb ook een beetje last van kriebelbeestjes. Niet op mijn kop, maar op mijn vleugels en net daaronder.
En ja hoor, waar ik al bang voor
Desiree en Geertrui hebben allebei veerluis
was geweest gebeurde:
Ma Tok pakte mij ook.
Waarom ik niet snel op de achterste stok was gaan zitten? Ik wilde niet gespoten worden, maar dat gekriebel, daar word je ook gek van, dus ik vond het eigenlijk helemaal niet zo erg dat ik ook een behandeling kreeg.
Ik deed natuurlijk net alsof ik het vréselijk vond, ik schreeuwde moord en brand. Dat kon ik rustig doen, ik weet namelijk dat Ma Tok zich daar toch niets van aantrekt, zodat ik even later ook met natte veren op mijn plekje werd teruggezet.
Gelukkig is het niet koud op het ogenblik, dus kouvatten is er niet bij voor Desiree en ondergetekende.
Het valt mij op dat die snertbeestjes altijd de kop opsteken als de rui net voorbij is.
Heel gemeen, dan gaan al onze mooie nieuwe veren kapot.
Zouden nieuwe veren lekkerder smaken dan oude?
Wie het weet mag het zeggen.

maandag 16 oktober 2017

LazaRus trekt van leer


LazaRus:

Ik voel het als mijn plicht om Ma Tok te verdedigen.

trapbak tegen muizen
Er zijn meerdere reacties gekomen op de door haar gevolgde strategie om de familie Piep uit het Tok-huis en de schuur te verwijderen, nadat die daar een ware plaag waren geworden.
Er was een meneer Pol Pot, die vond dat Ma Tok niet naar de mensenhemel zou mogen gaan omdat zij de muizen had vergiftigd en er was een meneer Simon Wiesenthal, die niet wilde geloven dat de muizen uit ons Tok-huis zijn vertrokken omdat daar niets meer voor hen te halen was.
Wel, meneer Pol Pot, gelukkig is het niet aan u om een oordeel te geven over wie er wel en niet naar de hemel gaan.
En meneer Simon, de muizen zijn wel degelijk uit ons huis weggegaan omdat daar niets meer te halen viel.
Ma Tok heeft ons immers een voerbak gegeven, die alleen maar open gaat als er een kip op het plateautje gaat staan en niet als een muis dat doet.
Daarom valt er voor deze beestjes bij ons niets meer te zoeken.
muizennest
In de grote schuur naast ons huis hadden zij hun nest en hun eten haalden ze bij ons in het huis. Het is waar dat er enige muizen zijn gesneuveld door het gif dat in die schuur was neergelegd door de "Muizendokter", maar het merendeel is toch echt gewoon vertrokken.
Er moeten meer dan honderd, misschien wel tweehonderd, muizen hebben gewoond en Ma Tok heeft er ongeveer vijftien dood gevonden, de rest heeft zijn biezen gepakt en is vertrokken met reisbureau "De Noorderzon".
familieleden die voor elkaar opkomen als er 1 wordt aangevallen

Ik heb sterk het vermoeden dat meneer Pol Pot en meneer Simon Wiesenthal één en dezelfde persoon zijn.
Waarom ik dat denk?
Zij gebruiken beiden dezelfde stijl en ze trekken ook ongeveer even fel van leer tegen onze Ma Tok.
Ja, u hoort het goed, "onze Ma Tok", wij van de familie Tok nemen het voor elkaar op als één van ons wordt aangevallen.
En ik, als baas van de familie, eis nu van u dat u uw verontschuldigingen aanbiedt
LazaRus is verontwaardigd
aan onze Ma Tok.
U moet u schamen dat u haar zo de grond in probeert te boren, terwijl zij zo haar best doet om goed voor ons te zorgen.
Zij heeft de familie Piep herhaalde malen de wacht aangezegd en ja,
"Wie niet horen wil moet maar voelen", zegt het spreekwoord.
Net zoals "Een gewaarschuwde muis telt voor twee".
Of: "Kippen gaan te allen tijde vóór muizen".
Die laatste heb ik zelf verzonnen, maar dat gaat een spreekwoord worden, let op mijn woorden!

En daar kunt u het voorlopig even mee doen, meer Pol Wiesenthal!
Of was het meneer Simon Pot?

vrijdag 13 oktober 2017

Filosofie in de Tok-tuin

Odette:

Ma Tok heeft het druk met ons, zegt ze.
Toen ik haar vroeg hoe dat kwam antwoordde ze dat ze vóór de herfst alles een beetje op orde wilde hebben in onze tuin.

schoon slaapgedeelte Tok-huis
Dat begreep ik niet, alles is toch altijd goed hier?
Ze heeft ons huis pas helemaal schoongemaakt, nadat de familie Piep eruit was getrokken omdat er niets meer te halen viel voor ze. En ook omdat er zoveel losse veren van ons op het plateau lagen; dat kwam door de rui. Maar daar ging het nu niet om, volgens Ma Tok.
Nee, ze wil dat wij ook helemaal "winterklaar" zijn.
Daarom krijgen wij nu een hele week vitaminen door ons drinkwater, dat is goed voor de weerstand.
Tegen ziektes, ja.
de fles met vitamientjes
Want in de winter is het koud en ook vaak nat buiten en dan vat je snel kou, zegt ze.
Wij vinden het allemaal prima, zij zal het wel weten.
Alleen vind ik dat vitaminen-water niet zo lekker als gewoon fris kraanwater, of desnoods regenwater.
Dus ik probeer altijd uit een plas op de grond te drinken.
Maar dat had ze natuurlijk weer door. Dus veegde ze met de grote tuinbezem alle plassen weg naar het putje. Tja, toen moest ik wel uit de drinkemmer drinken van dat vitaminen-water. En och, als je er eenmaal aan gewend bent valt het eigenlijk best mee.
Daantje en Dirkje
Ik zag Daantje en Dirkje hun snavels ophalen voor het drinkwater, maar toen ze dorst kregen moesten ze er ook aan geloven. En nu hoor ik ze er niet meer over.
Floortje kakelde dat ze het juist erg lekker vond, ze voelde dat het heel goed voor haar was en daarom nam ze nog een grote slok.
Floortje
Maar die slok was zó groot dat ze zich verslikte, tot groot plezier van Daan en Dirk, die meteen riepen: "Nâh, echt gesond hoorr!" En toen rolden ze om van het lachen.
Floortje trok zich niets aan van de twee boefjes, ze hoestte even en toen nam ze lekker nog een slok.
Een flinke hen is dat aan het worden, die Floor.
Ze gaat lekker haar eigen gang en laat zich niet op haar kopje zitten.
Als iets haar niet zint draait ze zich gewoon om en gaat ze wat anders doen.
Héél verstandig.
Daar kon nog wel eens een filosofe uit groeien.


Ik zal haar goed in de gaten houden, misschien wil ze wel bij mij in de leer.
Want u bent toch niet vergeten dat ik de filosoof van de familie Tok ben, hè?

woensdag 11 oktober 2017

Desiree grijpt in (2)



Desiree:

We gaan verder waar we de vorige keer gebleven waren, bij Pippa, Barbara en Babette.

Barbara mist haar vriendinnetje
Barbara en ik hadden onze snavels gestoten bij het zoeken naar Pippa en Babette.
We gingen de trap van het plateau af om beneden verder te kijken.
Daar waren ze ook niet.
We keken elkaar aan en tegelijk besloten we om buiten verder te gaan zoeken.
En ja hoor, daar liepen ze.
Pippa voorop en Babette vlak achter haar.
Ik riep Pippa en zij kwam naar mij toe. Ja, dat is een voordeel als je de oudste bent, de anderen komen naar jou toe als je ze nodig hebt.
Babette kwam ook mee, als een soort schaduw van Pippa.
Toen ik zei dat ik Pippa onder twee snavels wilde spreken
Desiree en Pippa onder 2 snavels
stuurde Pippa haar "kuiken" weg en kwam ze braaf bij me staan. "Pippa," zei ik, "waar ben je in vredesnaam mee bezig?"
Ze keek me schuldbewust aan en sloeg toen haar ogen neer.
Ze wist precies wat ik bedoelde, dat zag ik meteen.
"Ik wilde zó graag een kuiken en Babette vond het wel lollig om daarvoor te spelen," zei ze bedeesd.

Ik kreeg medelijden met de
Pippa gaat weer eens heerlijk in haar eentje in de tuin scharrelen
kleine Chabo en vroeg haar of ze
nu genoeg voor kloek had gespeeld.
"Eigenlijk wel," zei ze met gebogen kopje, "ik heb best wel weer eens zin om fijn mijn eigen gang te gaan in de tuin. Daarom had ik Babette al meegenomen om haar te leren zelfstandig te worden."
Ik slikte mijn harde woorden in en zei tegen haar dat ze maar tegen Babette moest zeggen dat ze nu volwassen genoeg was om alleen te gaan scharrelen in de tuin.

Met een blije snavel rende Pippa naar Babette en even later zag ik ze ieder een kant uitgaan.
Hèhè, dat was goed afgelopen.

maandag 9 oktober 2017

Desiree grijpt in (1)


Desiree:

Ik dacht dat ik eens een hartig woordje met Pippa zou moeten spreken over haar rare gedrag.

Pippa met haar "kuiken" Babette
Het is niet alleen zo dat zíj vreemd doet, nee, ze sleept er nog een jong hennetje in mee ook.
Ik heb het dan natuurlijk over Babette, die zich min of meer gedraagt als kuiken.
Met Pippa als kloek.
Heb je ooit zo zout gegeten? Welke volwassen hen gaat zich nu aanstellen als kuiken?
Dan moet er toch sprake zijn van dwang van een oudere kip, Pippa in dit geval.
Ik stapte dus op het hoekje van Pippa en Babette af om die twee even bij de tijd te draaien.
Wie schetst mijn verbazing toen ik bij het hoekje aankwam en ik
het lege hoekje
dat helemaal leeg vond!
Zou Pippa Babette mee naar buiten hebben genomen om haar wegwijs te maken in de Tok-tuin, zoals je dat met je kuikens doet? Dat zou pas echt gek zijn.
Ik draaide mij om en daar zag ik Barbara aankomen. Zij was ook op zoek naar Babette, die tenslotte haar vaste vriendinnetje is, zij zijn hier samen aangekomen.
Ik vroeg haar of zij wist waar Pippa en Babette waren.
Ze keek me verbaasd aan en ze vroeg of zij niet in hun hoekje lagen.
Wat bleek?
Barbara was ook op weg geweest
naar Babette om haar te vragen samen met haar in de tuin te gaan scharrelen.
In je eentje is het toch minder gezellig dan met z'n tweeën.
Hoe dit verhaal afloopt hoort u de volgende keer.

vrijdag 6 oktober 2017

Bezoek van een naamgenoot


Yvonne en Yvette:

Er is iemand op bezoek geweest bij ons in de Tok-tuin.
Nou is dat op zich niet zo vreselijk bijzonder, maar haar naam is dat wel.

Teun, de haan die bijna was verdronken
Zij heet namelijk net zo als één van ons: Yvonne.
Dat geeft haar meteen al een pré, vinden wij, iemand die zo heet kan alleen maar goed zijn.
En dat was ze ook.
Ma Tok leidde haar rond door de hele tuin, maar bij ons bleef ze het langste staan, omdat ze haar naamgenoot extra goed wilde bekijken.
Weet u nog wie zij is?
Ze heeft ook kippen en een haan, Teun, die een keer bijna was verdronken.
Gelukkig heeft ze ook een dappere buurvrouw, die pardoes achter Teun aansprong, zo het water in, om hem te redden!
Yvonne
Nu weet u het weer, toch?
Ma Tok nam haar ook mee naar binnen, het mensenhuis in.
Wat daar te zien is weten wij niet, maar ze bleven heel lang weg, dus het moet wel bijzonder geweest zijn.
Of ze hebben daar zitten  snavelen, dat kan natuurlijk ook. Ze drinken geen water maar thee, dat vinden mensen lekker. Het ziet er helemaal niet fris uit, het lijkt op water dat veel te lang gestaan heeft en het is nog warm ook. Blèh! Geef ons maar lekker vers water uit de kraan.
En wat ze eten... dat is helemaal niet te hakken.
Gekookte dingen, helemaal slap geworden, niks geen
"afval", heerlijk!
knapperigheid meer aan te ontdekken. Je kunt het zo doorslikken, dat wel, maar het is toch de bedoeling dat het nog een beetje hard is, zodat het in je krop kan verteren.
Die domme mensen schijnen dat niet te weten.
Wij krijgen wel eens wat heerlijk spul, dat is wat zij "afval" noemen, zoals de binnenkant van een paprika of stukjes prei of andere groenten.
Dat eten zij niet, dat krijgen wij. En laat dat nou juist het allerbeste zijn van die groenten! Mensen zijn vreemde wezens, dat is een feit.
Maar een ander feit is dat ze wel handig zijn voor ons.
Ze maken onze hokken schoon en ze geven ons fris water en eten. In ruil daarvoor geven wij ze eieren en gezelligheid, zodat we elkaar helpen.
Wij vinden het een goeie deal, we zitten 's avonds zo lekker met een volle krop samen op stok in ons schone nachthok en dan komt Ma Tok ons ook nog een goede nacht wensen als ze de deur van het Tok-huis gaat sluiten.
Daarna gaan wij heerlijk zitten suffen en slapen.
Het leven is goed in de Tok-tuin.

woensdag 4 oktober 2017

Leuk feest of teveel onrust?


Daantje en Dirkje:

Èndeluk was het dan soferr.
Het was drrie oktoberr! Hét Lèdse feest!
En hebbûh wè meegefeest?

Geertrui geeft haar deel van de wormen aan Daantje en Dirkje
Feel kans krregûh wè niet, hierr in de têun was err niet feel fan te merrekûh. Behalve dan dat Ma Tok ons extrra feel lekkerrs gaf. Fanwege de feestdag dus hè.
Wè hebbûh onsselluf flink tegoed gedaan aan die heerrlijke worremûh.
Geerrtrrêu had gerregeld dat wè het meestûh krregûh, omdat wè so goed Lèds kunnûh kakelûh.
Sè stond sellufs haarr deel aan ons af, geweldig toch?
Lang levûh Geerrtrrêu!
Toen wè allang op stok waarrûh is err ook nog een hoop herrrrie geweest hierrachterr erregens en het leek ook alsof de son alweerr was opgegaan, terrwèl het nog middûh in de nacht was. Geerrtrrêu noemde het fuurrwerruk, dat findûh mensûh mooi, nâh, wè fondûh err geen bal an. 's Nachts hoorr je te slapûh, niettan? Nâh dan!


Laza:

Zo, dat hebben we weer gehad voor een jaar, die gekte van drie oktober.
De mensen buiten lopen herrie te maken en alsof dat nog niet genoeg is gaan ze in de nacht ook nog vuurwerk afsteken.

Laza wil een hartig woordje spreken met Ma Tok
Belachelijk!
Iedereen weet toch dat je 's nachts hoort te slapen om overdag fit te zijn en flink te kunnen scharrelen en eten.
Zo'n mensenfeest geeft maar onrust in mijn tuin.
Daantje en Dirkje waren zo opgewonden dat ze alleen maar meelwormpjes hebben gesnaveld, verder helemaal niets. Wel heel veel van die wormen, dat dan weer wel, maar toch, dat is geen uitgebalanceerd dieet voor een kip.
En alle hennen waren onrustig. Dat kan ik niet dulden in mijn Tok-tuin.

En toen kwam die muizenman ook nog weer vandaag.
Nog meer extra gedoe.
Het moet niet gekker worden, anders ga ik maatregelen nemen,
Laza is verantwoordelijk voor het welzijn van de familie Tok
zowaar mijn naam LazaRus Tok is!
Welke maatregelen?
Dat weet ik nog niet, daar moet ik eerst eens diep over nadenken, maar een hartig woordje met Ma Tok staat bovenaan mijn lijstje. Zij is, na mij, de hoogst verantwoordelijke voor het welzijn van ons hier in de Tok-tuin.
En dat zal ze weten ook!
Zowaar mijn naam La...., o, dat had ik al gezegd.

Ma Tok: Het lijkt erop dat de familie Piep nu toch echt haar biezen aan het pakken is. Gelukkig maar, want ik werd niet blij van al die naar de muizenhemel verhuisde beestjes.

maandag 2 oktober 2017

Toneelstukje?


Floortje:

Ik snap er niks van.
Nu zit er nog een andere hen bij Pippa ook.
Wat bezielt ze?

Babette onder Pippa's vleugel
Wie gaat er nu de hele dag stil in het huis zitten terwijl je lekker buiten in de zon kunt scharrelen? Of in de regen desnoods, als je maar naar buiten kunt.
Oké, van Pippa weet ik zo langzamerhand dat ze niet helemaal lekker in haar bovenkamer is als het over broeden gaat, maar die andere, Babette, die had ik slimmer ingeschat.
Zo jong nog en dan al zo fanatiek.
Hoewel ik niet geloof dat Babette aan het broeden is.
"moeder" en "dochter" overdag
Nee, ze zit dicht tegen Pippa aan en 's avonds kruipt ze half onder haar. Ze lijkt wel een kuiken!
En Pippa vindt het prachtig.
Ze zit te klokken op haar "nest" met haar "kuiken".
Wat zijn die twee toch aan het doen?
Voeren ze een toneelstukje op? Of zou Pippa echt denken dat ze een kuiken heeft uitgebroed? Babette is klein, omdat ze een Serama is, maar voor een kuiken is ze toch wel aan de grote kant. Voor mij zijn ze allebei gewoon knetter.
Vooral Babette.
Die is zelf al kloek geweest en nu speelt ze weer voor kuiken!
Babette als kloek
Ze is nog veel te jong om al dement te zijn, maar helemaal normaal kan ik haar niet vinden. Ma Tok moest ook al lachen toen ze ze zo zag zitten.
Ze heeft zelfs foto's gemaakt, om die aan u te laten zien.
Dan kunt u zien dat ik dit niet uit mijn vleugel zuig.
Ik weet niet of er nu ook nog één of meer eieren onder Pippa liggen, Ma Tok kijkt wel nu en dan, maar het is best moeilijk om die twee niet meewerkende kippen opzij te schuiven omdat ze helemaal achterin op het plateau liggen.
Dat heeft Pippa dan wel weer goed uitgezocht.
Zo slim is ze wel, die rare meid.
Zou ze Babette straks mee naar buiten nemen om haar de Tok-tuin te laten zien? Dat zou echt de zotheid ten top zijn!

vrijdag 29 september 2017

Opwarming van de aarde, behalve in de Tok-tuin?


Pippa:

Die stomme Ma Tok!
Ze haalt mij telkens van mijn nest af.
En ik moet broeden, dat moet, dat moet echt!
Alles in mij schreeuwt erom en ga daar dan maar eens tegenin.

Pippa's droom: kuikens!
Maar het mag niet van haar.
Ik vind het gemeen.
Wat is er nu tegen?
Er zijn maar drie kuikens gebleven in de Tok-tuin, dus vreselijk vol is het hier nog niet. Goed, zestien kippen is natuurlijk best heel wat in een tuin in de binnenstad, maar er kunnen er toch nog wel twee bij?
Of drie?
En dan zegt ze dat het koud wordt binnenkort. Nou, daar merk ik nog steeds niks van.
Ze hebben het toch steeds over de opwarming van de aarde?
Dat geldt dan zeker niet voor onze tuin?
Pippa wil altijd wel broeden, desnoods weer in het hondenhokje
Het zou mij helemaal niet verbazen als het het hele jaar niet koud meer wordt en dan kan ik altijd broeden.
Heerlijk lijkt me dat.
Dan heeft Ma Tok geen poot meer om op te staan en ik wel.
Twee zelfs.
Al sta ik nu niet, ik zit.
Maar dat was bij wijze van spreken, dat staan.
O, dat had u al begrepen.
Goed van u.
Ik heb net van Geertrui gehoord dat u niet allemaal even slim bent, dus ik leg het toch maar even uit, voor de dommeren onder u.
Maar nu het broeden.
Maria legt een eitje voor Pippa, die even is opgestaan
Ik zit alweer meer dan een week in mijn hoekje bovenin het nachtgedeelte van ons huis. Iedere hen die een ei moet leggen roep ik en dan legt ze haar product vlak naast mij neer, zodat ik het met mijn snavel voorzichtig onder mij kan schuiven om het warm te houden. Ma Tok komt helaas regelmatig controleren of er alweer een eitje onder mij ligt. Ze kan niet bij mij komen, want ik lig helemaal achteraan op het plateau. Ze pakt dan het krukje,
rechts onder het beruchte krukje
daar gaat ze op staan en dan heeft ze ook nog een zacht plastic harkje, waarmee ze onder mij een eventueel eitje weghaalt. Ik word dan best wel boos op haar, ik zet mijn veren allemaal wijduit en ik schreeuw haar iets lelijks toe.
Nee, ik ga dat niet herhalen, u mag zelf iets invullen.
Ma Tok zei tegen mij dat de kans op bevruchte eitjes op het ogenblik niet zo groot is, omdat Laza best al oud is en we geen hulphaan meer hebben.
En dan vindt ze het zogenaamd zielig voor mij dat ik drie weken voor niks op eitjes zit, omdat er geen kuiken in groeit. Volgens mij is dat een smoes, ze wil gewoon geen kleintjes op het ogenblik.
Maar ik wel.
En daarom blijf ik doorgaan.
We zien wel wie de langste adem heeft, Ma Tok of ik.
Ik gok op mezelf.
En u?

woensdag 27 september 2017

De familie Piep gaat "verhuizen" (waarschuwing: bevat gruwelijke beelden)


Maria:

Die muizenman is weer geweest.
Het was niet dezelfde als de vorige keer, geloof ik.
Deze was nog enthousiaster dan de eerste.
Hij liep vrolijk rond en hoe meer dode muizen hij vond hoe blijer hij ging kijken.
Ik vond dat eigenlijk een beetje raar, maar het is natuurlijk wel zijn werk.

2 dode "nakomelingen"
Ik hoorde hem heel vrolijk tegen Ma Tok zeggen dat hij het nest gevonden had.
En toen iets minder blij dat hij er niet bij kon, omdat het achter een heel grote zware kast zat.
De dode muisjes die hij vond noemde hij "nakomelingen" en ik begreep dat het erom ging de vader en de moeder te vangen. Toen Ma Tok opperde dat de nakomelingen ook snel vaders en moeders konden worden zei hij dat dat inderdaad zo was, maar dat de oorspronkelijke vader en moeder in elk geval gepakt moesten worden.
De jonge muisjes zijn na twee
muizenparadijs
maanden al geslachtsrijp en omdat ze per keer acht tot twaalf babymuisjes krijgen is het wel zaak snel in te grijpen. En dat had Ma Tok dus niet gedaan. Daarom was er nu een echte muizenplaag ontstaan in de schuur.
De muizenman zei dat die beestjes hier een waar muizenparadijs hadden, met eten voor het oprapen in het kippenhuis net naast de schuur en bodembedekking om nestjes van te maken.
dikke moedermuis
Omdat Ma Tok de voersilo al had vervangen door de trapbak was dat paradijs al iets minder aantrekkelijk geworden, dat was te zien aan een lijkje dat was aangevreten.
Er was kennelijk niet genoeg voedsel geweest en dan gaan die rare beesten hun dode soortgenoten maar opeten.
De man kon het niet uitstaan dat hij niet bij het nest kon komen en hij schopte een paar keer heel hard tegen de grote kast.
Dat had effect: een dikke muizenmoeder kwam naar buiten en de man pakte haar razendsnel bij haar staart. Zij had kennelijk ook al van het gif gegeten, anders had hij haar nooit te pakken gekregen.
De muizenman vond het barmhartiger om het beestje direct uit haar lijden te verlossen en hij sloeg haar dood met een steen.
Ma Tok moest wel even de andere kant op kijken, maar ze was het wel met hem eens dat dit beter was dan doodgaan aan het gif, hoewel dat ook best snel werkt, zodat de beestjes niet erg lang te lijden hebben.


het verhuisde deel van de familie Piep vóór de begrafenis
Toen de muizenman weer vertrok was er een aardig aantal dode muizen te "betreuren". Hij komt volgende week nog een keer terug om nieuw gif te plaatsen.
En we hopen dat het daarna niet meer zo vaak nodig is, omdat de familie Piep dan verhuisd is.

Ma Tok: met excuses voor de deels gruwelijke foto's.

maandag 25 september 2017

Eindelijk duidelijkheid voor iedereen


Geertrui:

Het is toch niet te geloven!
Nu zijn er nog steeds mensen, die niet begrijpen wie er achter het "kraai-hoor-virus" zaten.
En er zijn zóveel aanwijzingen gegeven in alle verhaaltjes hierover.
Daar vallen ook de stukjes over "Een rommelig verhaal over een duistere zaak" onder.

Yvonne en Yvette
Als u ze nu eens nog een keer leest en dan allemaal achter elkaar, kunt u het dan nóg niet raden?
Tjonge jonge, het is erg met u gesteld, dat moet ik zeggen.
Net als Yvonne en Yvette had ik u intelligenter ingeschat.
Goed, dan zal ik het duidelijk uit de doeken doen.

Hier komt dus een verhaal voor de dommere lezers onder u.

Geertrui, Daantje en Dirkje
Om het floreren van mijn fanclub te vieren wilde ik een geintje uithalen.
Dat heb ik duidelijk vermeld in het verhaaltje "De fanclub" van 4 september jl.
Ik besloot dat ik dat niet alleen wilde doen, maar samen met mijn twee jonge vriendinnetjes, Daantje en Dirkje.
Zo had ik bedacht dat wij de boel eens lekker op stelten zouden kunnen zetten door te suggereren dat er nog een haantje bij de drie overgebleven kuikens zou zitten.
Daan en Dirk namen hun deel aan het werk al gniffelend en giechelend op zich.
Geertrui's pokerface
Ik heb ze nog les moeten geven om een poker-face te kunnen trekken.
Ik moet zeggen dat ze het snel onder de knie hadden, die twee, alleen moest ik ze wel opvallend vaak waarschuwen dat het dan wel een geintje was, maar dat er toch serieus werk verricht moest worden. Ja, anders wordt zoiets helemaal niets en dan kun je het beter niet doen.
Toen we genoeg geoefend hadden togen we aan het werk. En het ging wonderbaarlijk goed! Wat hebben we stiekem een lol gehad met ons drieën als er weer een hen met een noodvaart door de tuin kwam aanwaggelen om de kraaier te betrappen.
Wij waren dan allang weer verdwenen van de plaats des onheils, zodat er nooit iets werd gevonden.
slimme LazaRus
Ik ben verbaasd dat Yvonne en Yvette als eersten door hadden dat wij er met ons drieën achter zaten. Knap hoor, vanuit hun ren! Ze zeiden zelf dat ze het een heerlijke uitdaging hadden gevonden, goed tegen de verveling.
En die LazaRus is slimmer dan ik dacht, die moet ik goed in de gaten houden als ik weer eens iets verzin.


Zo, is het nu voor IEDEREEN duidelijk hoe de vork in de steel zat?
Ik mag het hopen.